AL QIYAAMAH (HARI KIAMAT)

لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ

Waarlijk, ik zweer bij den dag der opstanding;

وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

En ik zweer bij de ziel die zich zelve beschuldigt.

أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَلَّن نَجْمَعَ عِظَامَهُ

Denkt de mensch, dat wij zijne beenderen niet bij elkander zullen verzamelen?

بَلَى قَادِرِينَ عَلَى أَن نُّسَوِّيَ بَنَانَهُ

Ja, wij zijn in staat de kleinste beenderen zijner vingers bijeen te brengen.

بَلْ يُرِيدُ الْإِنسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ

Maar de mensch verkiest zondig te zijn (te loochenen) den tijd die vóór hem is.

يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ

Hij vraagt: Wanneer zal de dag der opstanding zijn?

فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ

Maar als het oog verblind.

وَخَسَفَ الْقَمَرُ

Als de maan verduisterd zal wezen.

وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ

En de zon en de maan vereenigd zullen zijn.

يَقُولُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ

Op dien dag zal de mensch zeggen: Waar is een toevluchtsoord?

كَلَّا لَا وَزَرَ

Volstrekt niet. Er zal geene plaats zijn, om er heen te vluchten.

إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ

Op dien dag zal de veilige rustplaats met uwen Heer zijn.

يُنَبَّأُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

Op dien dag zal de mensch vernemen, wat hij het eerste en het laatste heeft gedaan.

بَلِ الْإِنسَانُ عَلَى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ

Ja, de mensch zal getuigenis tegen zich zelven afleggen.

وَلَوْ أَلْقَى مَعَاذِيرَهُ

En hoewel hij zijne verontschuldigingen aanbiedt, zullen zij niet worden aangenomen.

لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ

Beweeg uwe tong niet (o Mahomet!) door (de openbaringen te herhalen, u door Gabriël gebracht, alvorens hij die geëindigd zal hebben), opdat gij haar spoedig in het geheugen zoudt prenten.

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُ وَقُرْآنَهُ

Want het verzamelen van den Koran in uw geheugen, en u de ware lezing daarvan te leeren, komen ons toe.

فَإِذَا قَرَأْنَاهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ

Maar als wij u dien door de tong van den engel zullen hebben voorgelezen, volg dan de lezing daarvan.

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُ

En daarna belasten wij ons, u dien uit te leggen.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ الْعَاجِلَةَ

Gij zult volstrekt zoo haastig niet zijn voor de toekomst. Maar gij menschen bemint datgene, wat haastig voorbijgaat (het wereldsche).