AN NISAA' (WANITA) — Ayat 128

Tafsir

En als een vrouw in de nominatieve casus staat vanwege een werkwoord dat dit verklaart, vreest ze van haar man dat hij ongehoorzaam zal zijn door zijn minachting voor haar, door te weigeren haar bed te delen en haar onderhoud te verwaarlozen vanwege zijn haat voor haar en zijn verlangen naar iemand die mooier is dan zij, of door zich van haar af te wenden, dan is er geen verwijt aan hen als ze zich verzoenen. De letter ta' wordt in de oorspronkelijke tekst opgenomen in de sad, en in een andere lezing verzoenen ze zich vanuit de stam aslaha, wat betekent dat er een verzoening tussen hen plaatsvindt in de verdeling van tijd en onderhoud, doordat zij hem iets geeft om de relatie te behouden. Als ze daarmee tevreden is, is alles goed. Anders moet de echtgenoot haar geven wat haar toekomt of van haar scheiden. En verzoening is beter dan scheiding, ongehoorzaamheid en afwending. God de Almachtige zei, terwijl hij uitlegde wat inherent is aan de menselijke natuur: {En de menselijke ziel is altijd doordrenkt van gierigheid} extreme gierigaardigheid, wat betekent dat ze van nature gierig zijn, alsof het altijd aanwezig is en nooit van hen weggaat. De betekenis hiervan is dat een vrouw nauwelijks bereid is haar deel van haar man op te geven, en een man nauwelijks bereid is zichzelf aan haar te geven als hij van iemand anders houdt. {En als je vrouwen goed behandelt en} onrecht jegens hen vreest, {dan is God zich inderdaad volledig bewust van wat je doet.} Hij zal je ervoor belonen.