Surah ke-79 · 46 ayat

AN NAAZI'AAT (MALAIKAT-MALAIKAT YANG MENCABUT)

Ringkasan Surat (AI)

Surat An-Nāzi‘āt menegaskan kepastian hari kebangkitan dan kekuasaan Allah dalam menghidupkan kembali manusia, sekaligus mengingatkan umat melalui kisah Nabi Musa sebagai pelajaran tentang kebenaran dan peringatan bagi yang ingkar.

21

فَكَذَّبَ وَعَصَى

แต่เขาได้ปฏิเสธและดื้นดัน

22

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَى

แล้วเขาก็ผินหลังกลับหนีออกไปอย่างเร็ว

23

فَحَشَرَ فَنَادَى

แล้วเขาก็ได้เรียกชุมนุม แล้วประกาศออกไป

24

فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَى

แล้วกล่าวว่า ฉันคือพระเจ้าสูงสุดของพวกท่าน

25

فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَى

ดังนั้นอัลลอฮฺจึงคร่าเขาเป็นการลงโทษที่เป็นแบบอย่างทั้งในปรโลกและในโลกนี้

26

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَى

แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นข้อเตือนใจสำหรับผู้ยำเกรงของอัลลอฮฺ

27

أَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاء بَنَاهَا

พวกเจ้าลำบากยิ่งในการสร้างกระนั้นหรือ ? หรือว่าชั้นฟ้าที่พระองค์ทรงสร้างมัน !

28

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا

พระองค์ทรงยกให้มันสูงขึ้นแล้วทรง ทำให้มันสมบูรณ์

29

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا

และทรงทำให้กลางคืนของมันมืดทึบ และทรงทำให้ความสว่างของมันออกมา

30

وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِكَ دَحَاهَا

และหลังจากนั้นทรงทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบเรียบ

31

أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءهَا وَمَرْعَاهَا

ทรงให้ออกมาจากแผ่นดินเป็นน้ำของมัน และทุ่งหญ้าของมัน

32

وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا

ส่วนเทือกเขานั้นทรงทำให้มันมั่นคง

33

مَتَاعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ

ทั้งหมดนี้เป็นปัจจัยยังชีพสำหรับพวกเจ้า และสำหรับปศุสัตว์ของพวกเจ้า

34

فَإِذَا جَاءتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَى

ดังนั้นเมื่อความหายนะอันใหญ่หลวงได้เกิดขึ้น

35

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنسَانُ مَا سَعَى

เป็นวันที่มนุษย์จะนึกถึงสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้

36

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَن يَرَى

และนรกหรือเปลวไฟจะถูกเผยให้แก่ผู้ที่มองมัน

37

فَأَمَّا مَن طَغَى

ส่วนผู้ที่ละเมิดฝ่าฝืนนั้น

38

وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا

และเขาได้เลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

39

فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَى

ดังนั้นนรกหรือเปลวไฟคือที่พำนักของเขา

40

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى

และส่วนผู้ที่หวาดหวั่นต่อการยืนเบื้องหน้าพระเจ้าของเขา และได้หน่วงเหนี่ยวจิตใจจากกิเลสต่ำ