Surah ke-20 · 135 ayat

THAAHAA — Ayat 86

86

فَرَجَعَ مُوسَى إِلَى قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ يَا قَوْمِ أَلَمْ يَعِدْكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا أَفَطَالَ عَلَيْكُمُ الْعَهْدُ أَمْ أَرَدتُّمْ أَن يَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبٌ مِّن رَّبِّكُمْ فَأَخْلَفْتُم مَّوْعِدِي

มูซาได้กลับมายังกลุ่มชนของเขาด้วยความกริ้วโกรธเสียใจ เขากล่าวว่า “โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย พระเจ้าของพวกท่านมิได้ทรงสัญญากับพวกท่านด้วยสัญญาที่ดีดอกหรือ คำมั่นสัญญานั้นนานเกินไปสำหรับพวกท่านกระนั้นหรือ ? หรือว่าพวกท่านประสงค์ที่จะให้ความกริ้วจากพระเจ้าของพวกท่าน เกิดขึ้นแก่พวกท่าน ? พวกท่านจึงได้บิดพริ้วสัญญาของฉัน”

Tafsir Ibnu Katsir

Tafsir

โมเสสจึงกลับไปหาผู้คนของเขาด้วยความโกรธเคืองและเศร้าโศกอย่างยิ่ง เขากล่าวว่า “โอ้ ประชาชนของข้าพเจ้าเอ๋ย พระเจ้าของพวกท่านมิได้ทรงสัญญากับพวกท่านด้วยคำสัญญาที่ดีหรือ?” หมายถึงคำสัญญาที่แท้จริงว่าพระองค์จะประทานพระคัมภีร์โทราห์ให้แก่พวกท่าน แล้วเวลาที่ข้าพเจ้าจากไปนั้นยาวนานเกินไปสำหรับพวกท่านหรือ? หรือพวกท่านต้องการให้ความโกรธจากพระเจ้าของพวกท่านลงมาสู่พวกท่าน? เพราะการบูชารูปวัว ดังนั้นพวกท่านจึงผิดสัญญากับข้าพเจ้าและจากข้าพเจ้าไปโดยไม่กลับมา