FAATHIR (PENCIPTA) — Ayat 12
وَمَا يَسْتَوِي الْبَحْرَانِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ سَائِغٌ شَرَابُهُ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَمِن كُلٍّ تَأْكُلُونَ لَحْمًا طَرِيًّا وَتَسْتَخْرِجُونَ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ فِيهِ مَوَاخِرَ لِتَبْتَغُوا مِن فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
และทะเลทั้งสองนั้นไม่เหมือนกัน อันนี้จืดสนิทอร่อยน่าดื่ม พอใจในเครื่องดื่มของมัน และอันนี้เค็มจัด และจากแต่ละทุกแห่งนั้น พวกเจ้าจะได้กินเนื้ออันอ่อนนุ่ม และพวกเจ้า เอาออกมาจาก (ทะเลทั้งสอง) เครื่องประดับ เพื่อใช้มันเป็นอาภรณ์ และเจ้าเห็นเรือแล่น ฝ่าผิวน้ำไป เพื่อพวกเจ้าจะได้แสวงหาความโปรดปรานของพระองค์ และเพื่อพวกเจ้าจะได้ขอบคุณ
Tafsir
{และทะเลทั้งสองนั้นไม่เหมือนกัน ทะเลหนึ่งสดชื่นและหวาน น้ำในนั้นชุ่มฉ่ำน่าดื่ม ส่วนอีกทะเลหนึ่งเค็มและขม จากทะเลทั้งสองนั้นพวกท่านกินเนื้อสดได้ คือปลา และจากทะเลทั้งสองนั้นพวกท่านก็สกัดเกลือออกมาได้ และว่ากันว่าจากทะเลทั้งสองนั้น พวกท่านยังสวมใส่เครื่องประดับได้ คือไข่มุกและปะการัง และพวกท่านก็เห็นเรือแล่นอยู่ในทะเลทั้งสองนั้น แหวกน้ำ คือตัดผ่านน้ำด้วยการเคลื่อนที่ของมัน แล่นไปมาด้วยลมเพียงทิศเดียว เพื่อพวกท่านจะได้แสวงหาพระพรของพระองค์โดยการค้าขาย และบางทีพวกท่านอาจจะขอบคุณพระเจ้าในเรื่องนั้น}