AT TAUBAH (PENGAMPUNAN) — Ayat 107
وَالَّذِينَ اتَّخَذُواْ مَسْجِدًا ضِرَارًا وَكُفْرًا وَتَفْرِيقًا بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَإِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللّهَ وَرَسُولَهُ مِن قَبْلُ وَلَيَحْلِفَنَّ إِنْ أَرَدْنَا إِلاَّ الْحُسْنَى وَاللّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ
และบรรดาผู้ที่ยึดเอามัสยิดหลังหนึ่งเพื่อก่อให้เกิดความเดือดร้อนและปฉิเสธศรัทธาและก่อให้เกิดการแตกแยกระหว่างบรรดามุอ์มินด้วยกัน และเป็นแหล่งส้องสุมสำหรับผู้ที่ทำสงครามต่อต้านอัลลอฮ์และร่อซุลของพระองค์มาก่อนและแน่นอนพวกเขาจะสาบานว่า เราไม่มีเจตนาอื่นใดนอกจากที่ดี และอัลลอฮ์นั้นทรงเป็นพยานยืนยันว่า แท้จริงพวกเขานั้นเป็นพวกกล่าวเท็จอย่างแน่นอน
Tafsir
{และ} ในหมู่พวกเขา {ผู้สร้างมัสยิด} และพวกเขาเป็นคนหน้าซื่อใจคดสิบสองคน {ที่จะทำร้าย} ชาวมัสยิดกุบา {และไม่เชื่อ} เพราะพวกเขาสร้างขึ้นตามคำสั่งของพระอบูอามีร์เพื่อเป็นที่มั่นของเขา ซึ่งใครก็ตามที่มาจากเขาจะก้าวหน้า และเขาได้ไปนำทหารจากซีซาร์มาต่อสู้กับท่านศาสดา ขอพระเจ้าอวยพรเขาและประทานสันติสุขแก่เขา {และเป็นการแบ่งแยกระหว่างผู้ศรัทธา} ที่ละหมาดที่กุบา ด้วยการละหมาดกันในมัสยิดของพวกเขา {และในฐานะสุนัขเฝ้าบ้าน} รอคอย {สำหรับผู้ที่ทำสงครามกับอัลลอฮ์และศาสนทูตของพระองค์มาก่อน} นั่นคือก่อนที่มันจะถูกสร้างขึ้น และเขาเป็นอบูอามีรดังที่กล่าวมาข้างต้น {และให้พวกเขาสาบาน นั้น} เราไม่ได้ตั้งใจจะสร้างมันขึ้นมา เว้นแต่ผู้ประพฤติดีมีน้ำใจต่อคนยากจนท่ามกลางสายฝนและความร้อน และมีน้ำใจต่อชาวมุสลิม {และพระเจ้าทรงเป็นพยานว่าพวกเขาโกหกอย่างแน่นอน} ในเรื่องนี้ และพวกเขาก็ พระศาสดาทูลขอพระเจ้าอวยพรและประทานความสงบแก่เขาให้อธิษฐานในนั้น แล้วเขาก็ลงมา