AL 'ANKABUUT (LABA-LABA) — Ayat 10
وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذَا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللَّهِ وَلَئِن جَاء نَصْرٌ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ
และในหมู่มนุษย์นั้นมีผู้กล่าวว่า เราศรัทธาต่ออัลลอฮ์ ครั้นเมื่อเขาถูกทำร้ายในทางของอัลลอฮ์ เขาก็ถือเอาการทดสอบของมนุษย์ประหนึ่งการลงโทษของอัลลอฮ์ และเมื่อการช่วยเหลือจากพระเจ้าของเจ้ามาถึง แน่นอนพวกเขาจะกล่าวว่าแท้จริงเราจะร่วมกับพวกท่าน และมิใช่อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรู้ดียิ่งในสิ่งที่มีอยู่ในหัวอก ของประชาชาติทั้งหลายดอกหรือ ?
Tafsir
และในหมู่ผู้คนนั้นมีบางคนที่กล่าวว่า “เราศรัทธาในพระเจ้า” แต่เมื่อพวกเขาได้รับความเสียหายเพราะเห็นแก่พระเจ้า พวกเขากลับคิดว่าการถูกข่มเหงจากผู้อื่น—นั่นคือ ความเสียหายที่ผู้อื่นกระทำต่อพวกเขา—นั้นเท่ากับการลงโทษจากพระเจ้า ด้วยความเกรงกลัวพระองค์ ดังนั้นพวกเขาจึงเชื่อฟังและกลายเป็นคนหน้าซื่อใจคด และหากชัยชนะมาจากพระเจ้าของท่าน และพวกเขาได้ทรัพย์สินมา พวกเขาก็จะกล่าวว่า “เราเคยศรัทธากับท่าน ดังนั้นจงแบ่งปันทรัพย์สินนั้นกับเราด้วย” พระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพตรัสว่า: พระเจ้ามิได้ทรงรอบรู้ในสิ่งที่อยู่ในหัวใจของมนุษย์ ทั้งในเรื่องศรัทธาและความหน้าซื่อใจคดหรือ? ใช่แล้ว