AL AHQAAF (BUKIT-BUKIT PASIR) — Ayat 15

Tafsir

{และเราได้บัญญัติให้มนุษย์ประพฤติดีต่อบิดามารดาของตน} ในอีกความหมายหนึ่งคือ “ความเมตตา” หมายความว่า เราได้บัญชาให้เขามีความเมตตาต่อบิดามารดาของตน ดังนั้น “ความเมตตา” จึงอยู่ในรูปกรรมวาจกเป็นคำนามกริยาที่มีกริยาแฝงอยู่ และเช่นเดียวกันกับ “ความดี” {มารดาของเขาอุ้มเขาด้วยความยากลำบากและคลอดเขาด้วยความยากลำบาก} นั่นคือ ด้วยความยากลำบาก {และการอุ้มและการหย่านม} จากการให้นมบุตร {เป็นเวลาสามสิบเดือน} หกเดือนเป็นระยะเวลาตั้งครรภ์ขั้นต่ำ และส่วนที่เหลือเป็นระยะเวลาให้นมบุตรขั้นสูงสุด กล่าวกันว่าหากนางอุ้มเขาเป็นเวลาหกหรือเก้าเดือน นางก็ให้นมบุตรต่อในช่วงเวลาที่เหลือ {จนกระทั่ง} เป็นจุดสิ้นสุดของอนุประโยคแฝง หมายความว่า และเขามีชีวิตอยู่จนกระทั่ง {เมื่อเขาบรรลุนิติภาวะ} ซึ่งเป็นความสมบูรณ์ของพละกำลัง สติปัญญา และการตัดสินใจของเขา ขั้นต่ำคือสามสิบสามหรือสามสิบปี {และบรรลุถึงสี่สิบปี} นั่นคือความสมบูรณ์ ซึ่งเป็นอายุสูงสุดของการบรรลุนิติภาวะ {เขากล่าวว่า “โอ้พระเจ้าของข้า” เป็นต้น คัมภีร์นี้ถูกประทานลงมาเกี่ยวกับอบูบักรฺ อัส-ซิดดิ๊ก เมื่อเขามีอายุครบ 40 ปี สองปีหลังจากที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม ได้ปฏิบัติศาสนกิจ เมื่อเขาศรัทธาในท่านนบี บิดามารดาของเขาก็ศรัทธา ต่อมาบุตรชายของเขาคืออับดุรเราะห์มาน และบุตรชายของอับดุรเราะห์มานคืออบูอะติ๊ก เขาก็ศรัทธาเช่นกัน ขอทรงโปรดประทานแก่ข้าพระเจ้า ขอทรงดลใจให้ข้าพระเจ้า (สำนึกในพระคุณของพระองค์ที่ทรงประทานแก่ข้าพระเจ้าและบิดามารดาของข้าพระเจ้า) ซึ่งก็คือเอกเทวนิยม (และเพื่อกระทำความดีที่พระองค์ทรงเห็นชอบ) ดังนั้นขอทรงปลดปล่อยผู้ศรัทธาทั้ง 9 คนที่ถูกทรมานเพื่อเห็นแก่พระเจ้า (และขอทรงทำให้ลูกหลานของข้าพระเจ้าเป็นผู้ชอบธรรมเพื่อข้าพระเจ้า) พวกเขาทั้งหมดเป็นผู้ศรัทธา (แท้จริงข้าพระเจ้าได้สำนึกผิดต่อพระองค์แล้ว และแท้จริงข้าพระเจ้าเป็นมุสลิม)}